Twee weken zwerf ik al rond in Ecuador, dat in omvang misschien stilletjes verdwijnt tussen grote broers - hoewel, zo hecht zijn de familiebanden niet - Colombia en Peru, maar qua verscheidenheid van landschap/vierkante meter zeker uitblinkt. Het is hier prachtig, en er is o-zo-veel te doen. Zó veel dat ik nog niet aan deftig schrijven toegekomen ben, en zó zo veel dat ik zelfs nu niet mijn volledige verhaal kan doen. Ik vertrek over een uurtje naar Pambilinho in Mashpi, een project voor ecologische landbouw en conservatie van tropisch woud. Ik zal er (minstens) een week lang mee houten huisjes bouwen en bananen en yukka planten.
Hopelijk speken de foto`s voor zich. Meer gepeperde avonturen over een week.
Gegroet,
Joris (wat eveneens de naam van een lokale droge worst blijkt te zijn, hoezee)
