maandag 17 januari 2011

Cusco, Camino del Inca

Cusco is een van die steden met een haast magnetische aantrekkingskracht. Uit dezelfde schuif als Cuenca dus, dagen bouwen met goede koffie en nog betere boeken. Vargas Llosa, in dit geval, omdat de man net een Nobelprijs Literatuur in zijn borstzak heeft mogen schuiven, en omdat we toch ook weer niet zó ver van zijn geboorteplaats (Arequipa), verwijderd waren. Daarnaast bestonden er ook nog twee dagen integraal uit soep. Twee keer veertig liter, om precies te zijn, waarmee we (soepmeester Aiden en ikzelf) dan de twee avonden voor 25 december tien keer zoveel campesinos gelukkig (en een gezelschap kippen ongelukkig) mee maakten. Kerst o kerst.
De enige boodschap in dit relaas, is dat ik eigenlijk gewoon veel te lang in gezellig Cusco gebleven ben, waardoor ik last-minute, in de pleurende regen en initieel dik tegen mijn goesting naar het obligate Machu Picchu moest spurten. Maar het was, zelfs zeiknat, de moeite waard.

En nu in de rapte naar La Paz, alwaar een Belgische delegatie op mij wacht in nieuwjaarsoutfit.



1 opmerking:

  1. beautiful deed you did me kerstmis! a good bedtime story, nighty dudy!
    trouwens ik heb super crazy gestoord gedroomd en het was vooral crazy because of what you did in the dream! es loco! er is nen dikke mexicaan me een snor bij betrokken... adios bomberos bomberos

    BeantwoordenVerwijderen